Pracownia to dla mnie miejsce bardzo intymne zapraszam tam tylko wybranych. Jest to przestrzeń trochę odrealniona, na granicy dwóch światów. Wchodząc do niej czuję zapach terpentyny i farb, włączam muzykę i powoli przenoszę się do swojego świata. Ponieważ nie maluję pejzaży, ani nie korzystam ze zdjęć, całą inspiracją jest mój stan wewnętrzny i właśnie w pracowni mam do niego najlepszy dostęp.

Zapachy, muzyka tworzą specyficzną atmosferę, pełną obietnicy powstających, nieukończonych wizji, które tylko czekają, żebym je przeniósł na płótno.

Muzyka jest zarówno na moich obrazach jak i otacza mnie cały czas w pracowni; klasyka, jazz. Pomaga mi ona zatracić się w pracy, wprowadza mnie w nastrój odpowiedni do tworzenia, sprawia, że wszystko co przeżyte, przeczytane, zobaczone przekształca się w linie i kolory na moich obrazach.

Pracownia to nie tylko fizyczna przestrzeń, ale również mentalny azyl, w którym czuję się swobodnie, staję się twórcą szukającym inspiracji, we własnym wnętrzu.

W pracowni czas płynie inaczej, tutaj sztuka sjest nie tylko formą ekspresji, ale także mostem do zrozumienia samego siebie i otaczającego nas świata.